عزّت و هدايت بنابر آن چه گذشت ائمّه عليهم السلام مظهر همهء اين اسما و صفات الاهى هستند كه هر كدام در جاى خود از اين صفات استفاده كرده‌اند . البته چنين عزّتى با اين ابعاد و با اين خصوصيّات ، هدايت الاهى لازم دارد و بدون آن حاصل نمىشود ، لذا مىگوييم : « أعزّكم بهداه » ! خداوند متعال همهء مخلوقات را هدايت كرده است ، آن جا كه مىفرمايد : « الَّذي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى » ؛ « 1 » ( پروردگار ما ) كسى است كه به هر موجودى آن چه را كه لازمهء خلقت او بوده ، عطا كرده سپس هدايت كرده است . امّا هدايت هر مخلوقى با خلقت و ظرفيّت آن مخلوق متناسب است ، از اين رو است كه در جاى ديگر مىفرمايد : « وَالَّذي قَدَّرَ فَهَدى » ؛ « 2 » خداوند كسى است كه مقدّر كرد و هدايت نمود . پس اندازه‌گيرى لازم است و ظرفيت بايد باشد . درست است كه خداوند متعال بدون اندازه‌گيرى نيز مىتواند هدايت كند ، امّا ظرفيّت لازم است ، اين مطلب از آيه‌اى استفاده مىشود كه مىفرمايد : « وَلَوْ شاءَ لَهَداكُمْ أَجْمَعينَ » ؛ « 3 » اگر مىخواست تمامى شما را هدايت مىفرمود . آرى ، مشيّت الاهى چنين نيست كه همهء مردم همهء مخلوقات را بدون حساب

--> ( 1 ) . سوره طه ( 20 ) : آيه 50 ( 2 ) . سوره اعلى ( 87 ) : آيه 3 ( 3 ) . سوره نحل ( 16 ) : آيه 9